Gedraaid

  • Slabco

    Kale, funky ritmes, goedkope synths, breakbeats, lijzige indie-vocalen, dat was het recept voor de albums die het Slabco label van Steven Nereo uitbracht tussen 1992 en 2005.

    Geplaatst , Medewerker

  • Brighter

    Het album Uncommon Weather van The Reds, Pinks and Purples zorgde ervoor dat ik wat singles die verschenen op het Sarah-label draaide. Bij Inside Out van Brighter bleef ik hangen.

    Geplaatst , Medewerker

  • David Mancuso in de Loft

    Vijfde klas, vrijdagavond naar de soos op de Jan Steenlaan. In mijn herinnering ging ik iedere week, maar het zal niet meer dan een keer of acht zijn geweest.

    Geplaatst , Medewerker

  • John Darnielle

    Soms is lo-fi beter dan hi-fi, bijvoorbeeld wanneer het gaat om het overdragen van emoties. John Darnielle zette het bittere No Children op Tallahassee (2002), het zevende album van The Mountain Goats.

    Geplaatst , Medewerker

  • Jim Kweskin en Geoff Muldaur

    De passie voor folk die eind jaren ’50 ontvlamde in de Verenigde Staten zorgde ervoor dat Geoff Muldaur zijn studie verwaarloosde. Hij ging liever op zoek naar Lonnie Johnson, en zocht samen met onder andere Jim Kweskin uit hoe je als blank jochie country blues kon spelen. De compilatie die Harry Smith maakte was het vuurtje.

    Geplaatst , Medewerker

← Ouder Nieuwer →